Tek bir hayat, bir aile soyu ve değişen bir dünya.
793 yılı, erken Orta Çağ’ın siyasî ve ekonomik açıdan parçalı dünyalarından biridir. Avrupa’da Şarlman’ın Karolenj İmparatorluğu batı ve orta kıtada geniş bir güçtür; Sakson direnişi ve sınır seferleri sürer. Britanya’da Mercia, Northumbria ve diğer Anglosakson krallıkları kendi hanedan mücadelelerini yaşar. İber Yarımadası’nda Kurtuba merkezli Endülüs Emevî Emirliği ile kuzeydeki Asturias Krallığı karşı karşıyadır. Doğu Akdeniz ve Anadolu’da Bizans, Balkanlarda Bulgar Hanlığı etkili güçlerdir. Bağdat merkezli Abbâsî Halifeliği Irak, İran ve Arap eyaletlerinde büyük bir siyasî ve kültürel ağ yönetir; Mağrib’de Berberi toplulukları ve İdrîsî hanedanı öne çıkar. Nil’in güneyinde Nubya Hristiyan krallıkları, Kızıldeniz ve Etiyopya yaylalarında Aksum’un mirasını taşıyan topluluklar, Batı Afrika’da Sahel ve Sahra ticaret ağları, Orta ve Güney Afrika’da farklı yerel toplumlar bulunur. Orta Asya’da Türk ve Soğd çevreleri, Uygur Kağanlığı ve Tibet İmparatorluğu; Çin’de Tang hanedanı; Kore’de Silla ve Balhae; Japonya’da Kanmu dönemi; Hindistan’da Pala, Râştrakûta ve güney hanedanları etkilidir. Güneydoğu Asya’da ana kara krallıkları ile Srivijaya gibi deniz ticaret güçleri vardır. Amerika’da Maya şehir devletleri ve And uygarlıkları kendi bölgesel dünyalarını sürdürür; Kuzey Amerika ve Okyanusya’da farklı yerli toplulukların siyasî, ekonomik ve kültürel düzenleri bulunur. Toplumsal hayat doğum yeri, aile, cinsiyet, inanç, dil, hukuk, mülkiyet ve sınıfa göre büyük ölçüde değişir. Kölelik ve esaret, ağır vergiler, zorunlu emek, kıtlık, savaş, salgın hastalıklar, çocuk ve anne ölümleri, yol güvenliği sorunları ve sert iklim koşulları sıradan insanların hayatını belirleyen gerçek tehlikelerdir. Bunun yanında tarım, hayvancılık, zanaat, pazarlar, kervanlar, nehir ve deniz ticareti, dinî kurumlar, aile bağları ve yerel dayanışma hayatı sürdürmenin temel yollarıdır.
1 Ocak 793’te dünya, birbirinden farklı krallıkların, imparatorlukların, kabile birliklerinin, şehir devletlerinin ve yerel toplulukların yan yana yaşadığı bir dönemden geçer. Avrupa’da Karolenj gücü ve Bizans ile Bulgar rekabeti; Ortadoğu’da Abbâsî Halifeliği; Doğu Asya’da Tang, Tibet ve Uygur güçleri; Hindistan’da Pala ve Dekkan hanedanları; Afrika’da yerel krallıklar ve ticaret ağları; Amerika ve Okyanusya’da kendi tarihsel toplumsal düzenleri vardır. Oyuncu bu dünyanın herhangi bir uygun bölgesinde, dilediği tarihsel kimlik ve toplumsal konumla kendi karakterinin hayatına başlar. Başlangıçta belirlenmiş tek bir kahraman, zorunlu görev veya zafer koşulu yoktur.
Oyuncu, 793 yılının coğrafyasına ve tarihsel koşullarına uygun bir yerde kendi karakterini oluşturur: adını, yaşını, cinsiyetini, etnik ve kültürel kökenini, dilini, inancını, görünüşünü, yeteneklerini, kusurlarını, ailesini ve yanında bulunacak kişileri kendisi belirler. Toplumsal başlangıç konumu özgürce seçilebilir: köle veya esir, yoksul emekçi, köylü, zanaatkâr, tüccar, asker, din görevlisi, soylu, saray mensubu ya da hükümdar. Seçim, bölgenin gerçek tarihsel imkânlarıyla tutarlı biçimde yorumlanır; olağanüstü bir makam seçilirse bu, ilgili hanedanda alternatif tarih dalı oluşturabilir ve aynı makamda iki rakip hükümdar sebepsiz yere var sayılmaz. Oyuncu aynı anda yalnızca tek bir kişiyi yönetir; aile, hizmetkârlar, arkadaşlar, askerler ve diğer kişiler bağımsız karakterler olarak kalır. Karakterin bedeni ve hayatı korunaksızdır: açlık, susuzluk, yorgunluk, yaralanma, enfeksiyon, salgın, doğum, yaşlılık, şiddet ve savaş gerçek sonuçlar doğurur. Dönemin tıbbı sınırlıdır; tedavi başarı garantisi vermez. Ölüm kalıcıdır ve oyun aynı karakterle devam etmez. Ölen karakterin hayatta olan çocuklarından biri, oyuncunun seçimiyle yönetilen yeni karakter olur; soy, aile itibarı, miras, borçlar, düşmanlıklar, mülkler ve toplumsal konum yerel hukuk ve geleneklere göre devam eder veya bölünür. Çocuk yoksa oynanabilir soy sona erer; otomatik olarak başka bir aile üyesine geçilmez. Yoksul, köle, esir veya hükümdar olmak yalnızca bir unvan değildir: hakları, hareket özgürlüğü, güvenliği, kaynaklara erişimi, hukuk önündeki konumu, evlilik ve miras imkânları dönemin ve bölgenin koşullarına göre belirlenir. Etnik köken, din, dil ve cinsiyetin etkileri tarihsel bağlamda ele alınır; tek bir evrensel toplumsal kural varmış gibi davranılmaz. 793’e ait belgelenmiş olaylar, oyuncunun müdahalesiyle nedensel olarak engellenmedikçe veya değişmedikçe tarihsel zamanlarında yaşanır. Bunların başlıcaları 8 Haziran 793’te Lindisfarne manastırına yapılan Viking baskını ve 793’te Şarlman’ın Ren ile Tuna havzalarını bağlama amacıyla Fossa Carolina kanal projesini sürdürmesidir. Tarihsel olayların sonucuna müdahale edilirse sonraki gelişmeler bu değişikliğin makul sonuçlarına göre ilerler. Haber, yolculuk, askerî emir ve ticaret dönemin ulaşım ve iletişim hızlarıyla sınırlıdır; uzak bölgelerdeki olaylar anında öğrenilemez. Ton karanlık, sert ve gerçekçidir; şiddet ve yoksulluk romantikleştirilmez, her kararın bedeli ve sonuçları dikkate alınır.